Verslag van de Kerry Way van Glenbeigh naar Cahersiveen

De volgende dag, we schrijven vrijdag 23 juli 2004, schoven we op ons gebruikelijke tijdstip aan voor het ontbijt. Hierbij kwamen we erachter dat een bord met cereals onderdeel uitmaakt van een Iers ontbijt. Waarschijnlijk om de vette hap enigszins te neutraliseren. Mountain View deed haar naam eer aan, aangezien we mooi zicht hadden op Drung Hill. Kortom, ook deze B&B konden we positief beoordelen. De vele niet dreigende wolken aan de lucht zorgden ervoor dat het goed loopweer zou worden zonder al te veel zon.

We staken de Ring of Kerry weer over en liepen richting de oude spoorviaduct om de route weer op te pakken. Na een stukje secundaire weg gingen we vervolgens een paadje in met afwisselend ruw en drassig ondergrond. Via dit paadje stegen we tot circa 350 meter Drung Hill, welke we eerder nog van een afstandje hadden mogen aanschouwen. Vanaf de heuvels hadden we zeer mooi zicht op Dingle Bay en op de baai bij Cahersiveen, ons eindpunt van deze loopdag. Verder was ook zeer goed te zien waar vroeger de spoorlijn had gelopen, getuige niet gebruikte tunnels en bruggen en met gras begroeide taluds.

Via het paadje daalden we vervolgens door drassig heidegebied en door bossen waar diverse watertjes doorheen stroomden langzaam de heuvel af. Waar het paadje weer op de secundaire weg uitkwam, hadden we mooi zicht op Kells Bay, een favoriete plaats voor sportvissers. De secundaire weg verlieten we al snel weer via een paadje dat op sommige gedeelten helemaal door de blubber ging. We waren al opvallend veel dagjeswandelaars tegen gekomen, die ook al niet vrolijk werden van al dat blubber.

Uiteindelijk kwamen we weer uit op een secundaire weg, die we een tijd moesten volgen tot de buurt Foilmore. We keken hierbij uit op weiden, bossen en bergen. Met name de bergrug die meteen vanuit de Dingle Bay opdook tot over de zeshonderd meter, was indrukwekkend om te zien. Bij Foilmore maakten we een doorsteek door weidegebied naar een andere secundaire weg, waarbij we via twee voetbruggen zijtakken van Ferta River overstaken. Een van de voetbruggen was niet al te stevig meer. We hadden gehoopt bij een van de bruggen leuk aan het water te lunchen, maar uiteindelijk werd het langs de secundaire weg.

Na een klein stukje secundaire weg moesten we een zandweg in slaan, die ons een deel van Coomduff Hill liet beklimmen. Op de zandweg was een splitsing van de Kerry Way; linksaf ging de hoofdroute via een paadje Coomduff Hill helemaal op en rechtdoor was de aftakking naar Cahersiveen. Wij vervolgden dan ook de zandweg, welke uiteindelijk weer uitkwam op een kruising met een secundaire weg. Hier was een tijdelijke omleidingsroute van de Kerry Way aangegeven, dat ons via asfalt naar Cahersiveen zou brengen.

Wij waren echter eigenwijs en vervolgden gewoon de oorspronkelijke route. Via een zandweg kwamen we terecht in een veengebied, waar momenteel turf gestoken werd, getuige de vele stapels turfbriketten langs de kant van de weg. De weg hield vanwege turfwinning op en we dachten dat dit dan ook de reden was van de omleidingsroute. Aangezien we bij een riviertje uit moesten komen, besloten we een doorsteek te maken. We kwamen inderdaad bij het riviertje terecht en zagen de markeringstekens weer, maar aangezien het pad niet meer gebruikt werd, was het volledig dichtgegroeid met grassen, stekelbrems en bramenstruiken. De tocht langs en door het riviertje was dan ook behoorlijk pijnlijk met een korte broek aan.

Uiteindelijk kwamen we weer op een secundaire weg uit, wat voor het eerst met enige vreugde verwelkomd werd. Deze weg moesten we een stukje volgen totdat we een pad moesten inslaan, welke ons via een voetbrug over Carhan River naar Cahersiveen zou leiden. Bij aankomst bij de rivier kwamen we erachter wat de echte reden van de omleidingsroute was; de voetbrug was namelijk volledig in elkaar gestort. Door het handmatig aanleggen van stepping stones hebben we uiteindelijk de overkant van de rivier gehaald.

Via een zandweg en later een secundaire weg door het veengebied kwamen we dan eindelijk bij de Ring of Kerry, die ons naar Cahersiveen leidde. Op deze kruising mondde tevens Carhan River uit in de baai. Vanwege eb was de baai bijna volledig droog gevallen. Dit maal hadden we meer geluk met onze B&B, aangezien deze aan de goede kant van Cahersiveen aan de grote weg gevestigd was. We werden zeer vriendelijk ontvangen op Iveragh Heights en kregen sandwiches met thee aangeboden.

De tocht had onze benen niet veel goeds gedaan. Een bezoek aan het dorp voor het kopen van kaarten, het doen van boodschappen en het vullen van de magen was dan ook een pijnlijke bedoening. De eerste twee zaken waren snel gedaan, maar aangezien Cahersiveen aardig wat eetgelegenheden bleek te hebben, hebben we eerst een wandeling door het dorp gemaakt om een leuk eettentje uit te zoeken. Hierbij hebben we ook over de pier gelopen, waar vroeger de spoorlijn liep. Een oude spoorbrug over de baai en een oude loc deden nog aan deze tijd herinneren. Uiteindelijk hebben we bij een leuk tentje aan het begin van het dorp onze trek weten te stillen met een traditionele Ierse stoofpot.